Hipochondria
Hipochondria to typ nerwicy polegający na tym, że myślimy stale o tym, iż coś nam dolega, ciągle wyszukujemy sobie choroby i odczuwamy ból, który nie ma żadnego podłoża somatycznego. Często chodzimy do lekarza, a jeśli on uważa, że nic nam nie jest to mówimy, że nie umie się nami zająć i jest niekompetentny, następnie go zmieniamy na innego i tak do skutku dopóki któryś nie pomyśli, że właśnie chorujemy na hipochondrię. Nawet jeśli tak się stanie, to my bardzo usilnie zaprzeczamy temu faktu i nie dajemy sobie pomóc. Takie upieranie się, że nic nam nie jest powoduje tylko to, że dłużej się męczymy z naszą hipochondrią, a im dużej ona nam towarzyszy, to tym trudniej się jej pozbyć.
Ta nerwica jest często opisywana, jako ucieczka w chorobę, wtedy kiedy mamy dosyć świata zewnętrznego zamykamy się w sobie, nic nam nie wychodzi w pracy, mamy wrażenie, że nikt nas nie lubi to skupiamy się na swoim organizmie, a im bardziej się na nim skupiamy, tym bardzie podejrzewamy, że dolega nam jakaś poważna choroba. Denerwuje nas to, że nikt nam nie wierzy, że wszyscy mówią, iż przesadzamy i z całą pewnością nic nam nie dolega. Gdyż my robimy to właśnie po to by wszyscy skupili na nas uwagę, zauważyli nas i naszą osobę, nasze potrzeby, poświęcili nam czas, porozmawiali z nami, zatroszczyli się o nas. Często nie potrafimy o tym powiedzieć wprost, ale każdy z nas ma potrzebę, aby inne osoby nas zauważyły, aby się nami interesowały i poświęcały swój czas na rozmowę i spotkania z nami. Człowiek jest tak zbudowany, że potrzebuje drugiego człowieka po to by być szczęśliwym, zadowolonym ze swojego życia.
Hipochondrię leczy się przede wszystkim przez psychoterapię, chory musi zrozumieć, że przede wszystkim nic mu nie dolega, a potem, że on sam próbuje przez to uciec od swoich problemów, to takie objawy odczuwa, jakby był chory. Następnie trzeba znaleźć przyczynę takiego stanu, a więc nierozwiązany problem, który staje się przyczyną tej choroby. To on powoduje, że chcemy zwrócić na siebie uwagę poprzez chorobę, dobrze wiemy, że chorym zawsze poświęca się więcej uwagi nim osobom w pełni zdrowym. Jednak takie przedłużające się zachowanie może spowodować, że wszyscy będą mieli nas dosyć, staniemy się ciężarem dla innych, zarówno dla tych bliższych, jak i dalszych przyjaciół.