Nerwice

Hipochondria

admin — Fri, 26 Sep 2008 17:45:26 +0000

Hipochondria to typ nerwicy polegający na tym, że myślimy stale o tym, iż coś nam dolega, ciągle wyszukujemy sobie choroby i odczuwamy ból, który nie ma żadnego podłoża somatycznego. Często chodzimy do lekarza, a jeśli on uważa, że nic nam nie jest to mówimy, że nie umie się nami zająć i jest niekompetentny, następnie go zmieniamy na innego i tak do skutku dopóki któryś nie pomyśli, że właśnie chorujemy na hipochondrię. Nawet jeśli tak się stanie, to my bardzo usilnie zaprzeczamy temu faktu i nie dajemy sobie pomóc. Takie upieranie się, że nic nam nie jest powoduje tylko to, że dłużej się męczymy z naszą hipochondrią, a im dużej ona nam towarzyszy, to tym trudniej się jej pozbyć.
Ta nerwica jest często opisywana, jako ucieczka w chorobę, wtedy kiedy mamy dosyć świata zewnętrznego zamykamy się w sobie, nic nam nie wychodzi w pracy, mamy wrażenie, że nikt nas nie lubi to skupiamy się na swoim organizmie, a im bardziej się na nim skupiamy, tym bardzie podejrzewamy, że dolega nam jakaś poważna choroba. Denerwuje nas to, że nikt nam nie wierzy, że wszyscy mówią, iż przesadzamy i z całą pewnością nic nam nie dolega. Gdyż my robimy to właśnie po to by wszyscy skupili na nas uwagę, zauważyli nas i naszą osobę, nasze potrzeby, poświęcili nam czas, porozmawiali z nami, zatroszczyli się o nas. Często nie potrafimy o tym powiedzieć wprost, ale każdy z nas ma potrzebę, aby inne osoby nas zauważyły, aby się nami interesowały i poświęcały swój czas na rozmowę i spotkania z nami. Człowiek jest tak zbudowany, że potrzebuje drugiego człowieka po to by być szczęśliwym, zadowolonym ze swojego życia.
Hipochondrię leczy się przede wszystkim przez psychoterapię, chory musi zrozumieć, że przede wszystkim nic mu nie dolega, a potem, że on sam próbuje przez to uciec od swoich problemów, to takie objawy odczuwa, jakby był chory. Następnie trzeba znaleźć przyczynę takiego stanu, a więc nierozwiązany problem, który staje się przyczyną tej choroby. To on powoduje, że chcemy zwrócić na siebie uwagę poprzez chorobę, dobrze wiemy, że chorym zawsze poświęca się więcej uwagi nim osobom w pełni zdrowym. Jednak takie przedłużające się zachowanie może spowodować, że wszyscy będą mieli nas dosyć, staniemy się ciężarem dla innych, zarówno dla tych bliższych, jak i dalszych przyjaciół.

Anoreksja

admin — Wed, 16 Jul 2008 17:43:41 +0000

Anoreksja dotyczyć każdego nie tylko osób w młodym wieku i dziewcząt, w życiu każdego człowieka może przyjść moment, w którym zacznie chorować właśnie na anoreksję. Przyczyną anoreksji jest przede wszystkim presja otoczenia, na to by być szczupłym. Czasami wystarczy jedna krytyczna uwaga aby ktoś zaczął się odchudzać. Jednak aby zrzucić kilka kilo trzeba poczekać na efekty i włożyć w to dużo pracy, zarówno zmienić dietę, jak i zacząć ćwiczyć, dlatego niektóre osoby dochodzą do wniosku, że najszybciej osiągną zamierzony efekt, jak w ogóle przestaną jeść,zaczynają się głodzić, przyjmują tylko płyny.
Chory z czasem na każdą próbę posiłku reaguje wymiotami, dochodzi do sytuacji, że jego organizm nie potrafi nic zjeść, wtedy zaczyna dochodzić do wychudzenia, a nawet całkowitego wyniszczenia organizmu. Całkowicie nieleczona anoreksja zabija ponad dwadzieścia procent osób, które na nią zachorowały. Chora osoba ma zniekształcony wizerunek swojego ciała, nawet jeśli pozostały jej tylko skóra i kości to ona dalej jest zdania, że waży zbyt dużo i powinna dalej się odchudzać.
Anoreksji towarzyszy poza drastycznym spadkiem wagi także ogólne osłabienie organizmu, u kobiet brak miesiączki, zły nastrój. Leczenie anoreksji zawsze odbywa się w szpitalu, potrzebne jest w tym przypadku zarówno leczenie zarówno farmakologiczne, jak i psychoterapeutyczne. W tej chorobie najważniejszy jest czas i szybciej taka choroba zostanie wykryta tym większe są szanse na to, że chory całkowicie wyzdrowieje. Oprócz tego, że chory zyska na wadze, dzięki której może normalnie żyć, to musi też on zmienić obraz siebie,czyli zacząć się postrzegać, jako pełnowartościową osobę, która jest ładna, lubiana niezależnie do tego ile wynosi jej waga. Osoba chora na anoreksje błędnie uważa, że zyska aprobatę środowiska dzięki temu, że będzie szczupła, tak naprawdę tylko osoby puste oceniają innych wedle ich wyglądu zewnętrznego, najważniejsze znaczenie ma nasza osobowość, nasz charakter, a nie to jak wyglądamy. Nie każdemu podobają się szczupłe osoby, a już na pewno nie te wychudzone, nasze ciało musi mieć trochę kilogramów, aby ładnie wyglądać w innym wypadku staje się ono coraz mniej atrakcyjne.

Histeria

admin — Tue, 17 Jun 2008 17:46:55 +0000

Nerwica histeryczna należy do wyjątkowo obojętnych i wyśmiewanych przez społeczeństwo chorób. Uważa się takie osoby za śmieszne, nie warte uwagi, denerwujące i irytujące drugą osobę. A takie zachowanie wobec osoby, która choruje z całą pewnością nie pomoże, przeciwnie może to bardzo zaostrzyć stan choroby. Jeśli ktoś się z nas śmieje, zawsze to przeżywamy niezależnie od tego, czy mamy nerwicę czy też nie, dlatego zawsze jak najdzie nas chęć by to zrobić względem innej osoby to przypomnijmy sobie, jak my się czujemy w takiej sytuacji.
Histerii towarzyszy ślepota histeryczna,a więc porażenie nerwów wzrokowych niezgodne z prawidłowym unerwieniem, afonię, czyli dana osoba nie potrafi z siebie wydobyć żadnego głosu chociaż chce to zrobić, ból głowy w jednym miejscu, niezdolność utrzymania się na nogach i normalnego poruszania się, mimo że nie doszło do żadnych porażeń i utraty siły mięśniowej, jak także uczucie,iż coś tkwi w gardle, co znacznie utrudnia oddychanie, mówienie, a nawet przełykanie. Dlatego osoby z histerią nie można wyśmiewać, jeśli pojawi się w naszym środowisku tylko starać się ją zrozumieć i pomóc. Czasami wystarczy poświęcenie jej uwagi, porozmawianie, pozwolenie by się przed nami otworzyła i opowiedziała o swoich problemach.
Histeria powszechnie kojarzona jest z kobietami, a nawet się uważa, że tylko one na nią chorują, bo często myli się nerwowe, nieopanowane zachowanie kobiety z właśnie z histerią. A osoba z histerią to wcale nie osoba, która krzyczy bez powodu, tylko ktoś kot nie potrafi sobie poradzić ze swoimi emocjami, chce skupić całą uwagę środowiska na sobie, jest niepewna siebie i nie potrafi opowiedzieć o swoich problemach. Wybiera ucieczkę, w tym wypadku jest to ucieczka w chorobę, bo zawsze uciekamy w coś, może to być ucieczka w alkoholizm, w narkomanię,lekomanię, ale od problemów nie da się uciec, nikt za nas nie poprawi naszych stosunków rodzinnych, stosunków z kolegami i koleżankami w szkole czy pracy, nie doda to tam też pewności siebie.

Nerwica lękowa

admin — Fri, 25 Apr 2008 17:48:34 +0000

Nerwica lękowa polega na tym, że odczuwamy bardzo częsty lęk przed różnymi sytuacjami, oczywiście każdy z nas się czegoś boi i strach w wielu sytuacjach jest nawet uzasadniony, każdy z nas denerwuje się z powodu matury, egzaminów na studiach, z powodu ślubu, ale wie, że pomimo lęku przed tym z całą pewnością sobie poradzi z tymi sytuacjami.
Zaś osoba z nerwicą lękową odczuwa tak duży lęk, że nie potrafi go opanować, uniemożliwia jej to normalne funkcjonowanie, z czasem robi wszystko by tych sytuacji uniknąć, przestaje przebywać w towarzystwie, boi się wyjść z domu, z obawy, że coś nieprzyjemnego ją spotka, a w domu czuje się bezpieczna, dobrze wie, że nic jej w nim nie grozi.
Długotrwały lęk i często pojawiające się stany lękowe mogą doprowadzić do fobii, której bardzo trudno się pozbyć. Nerwica lękowa wymaga przede wszystkim leczenie u psychoterapeuty, musimy stawić czoło wyjść z domu i dać sobie pomóc, specjalista na pewno to zrobi, a nerwica lękowa lub fobia nie musi nam towarzyszyć przez całe życie. Nie musimy się jej wstydzić, bo każdy z nas ma prawo się czegoś bać, lęk jest naturalną emocją, ale nie może on zdominować całego naszego życia.

Powszechność nerwic

admin — Fri, 21 Mar 2008 17:49:36 +0000

Nerwice stają się coraz bardziej powszechne w naszym społeczeństwie, dzieje się tak wraz z jego rozwojem, mieszkańcy krajów mniej rozwiniętych są w mniejszym stopniu na narażeni. Dzisiaj już w prawie każdej sytuacji towarzyszy nam stres, a to on głównie staje się przyczyną nerwicy. Idąc do szkoły boimy się, że źle nam pójdzie w czasie odpowiedzi lub klasówki, że koledzy i koleżanki wyśmieją nasz ubiór lub makijaż, a także fryzurę. Do tego dochodzi presja by być zawsze w dobrym humorze, ciągle się uśmiechać, być zabawnym, a przecież mamy prawo do tego by czasami mieć gorszy nastrój, wtedy nie powinniśmy udawać, że wszystko jest dobrze, bo to spowoduje skumulowanie się problemów. Im dłużej je w sobie trzymamy tym dłużej się z nimi zmagamy, tworzą się nowe i w efekcie trudno jest nam sobie z nimi wszystkimi poradzić.
Następnie stres towarzyszy nam w pracy, ciągle się od nas czegoś wymaga, a mamy coraz mniej czasu na wykonanie danego zadania, nie przeprowadza się dokładnych szkoleń, a to powoduje lęk przed popełnieniem błędu, a jeśli w trakcie pracy pojawi się problem to nie mamy do kogo się zwrócić, kogo zapytać o radę, bo każdy zajęty jest swoją pracą i nie ma nawet chwili czasu by odpowiedzieć na nasze pytania. To sprawia, że w danej pracy czujemy się coraz mniej pewni, mamy wrażenie, że jesteśmy niekompetentni i zaczynamy uciekać w chorobę, coraz częściej bierzemy zwolnienia lekarskie i korzystamy z nich przez dłuższy czas. Na samą myśl, że mamy iść do pracy robi nam się słabo, zmuszamy się do tego by do niej wyjść, a swoje obowiązki wykonujemy coraz wolniej i coraz gorzej.
Przyczyną takie stanu jest fakt, że wymagamy od siebie zbyt wiele, nie pozwalamy sobie na popełnienie błędów, a przecież to normalne, iż mogą się one nam przydarzyć, oczywiście, że nikt z nas nie lubi ich popełniać, ale nie można za bardzo się na nich skupiać, myśleć o nich, analizować, tylko iść dalej, starać się jak najszybciej o nich zapomnieć, inaczej będziemy stale się nimi dręczyć, a to będzie budzić w nas złe wspomnienia. Oprócz tego, że my staramy się być jak najbardziej perfekcyjni to także wymaga tego od nas środowiska, w dzisiejszych czasach nie można sobie pozwolić na zły wygląd, na wyjście bez makijażu i bez ułożonej fryzury, także w kwestii ubioru należy śledzić stale trendy w modzie. Jeśli się na jakieś rzeczy nie znamy, to wstyd jest się do tego przyznać, bo wymaga się od nas abyśmy byli ekspertami w każdej dziedzinie. Trudno jest więc uniknąć stresu i presji, ale trzeba nauczyć się zachowywać dystans do pewnych sytuacji, aby niepotrzebnie nie cierpieć z powodu nerwicy.

Nerwice

admin — Fri, 14 Mar 2008 17:37:55 +0000

Nerwica staje się coraz powszechniejszą chorobą i coraz młodsze osoby na nią cierpią, jest ona nierozłączna z rozwojem cywilizacji, gdyż towarzyszy jej hałas, stały kontakt z wieloma osobami, słabsze więzi rodzinne. Coraz więcej się od nas wymaga, codzienne stoją przed nami liczne zadania, dochodzi do takiego momentu, że nie wszystko jesteśmy w stanie ogarnąć, nie mamy czasu na relaks i odpoczynek. Ciągle jesteśmy w ruchu i towarzyszy nam pospiech, a to wywołuje w nas stres i napięcie, a od takiego stanu tylko jeden krok by pojawiła się nerwica.
Nerwica nie ma tylko jednego oblicza, może ona występować pod postacią nerwicy lękowej, nerwicy natręctw, jadłowstrętu psychicznego, nerwicy hipochondrycznej i nerwicy histerycznej. Czynniki, które je łączą to egocentryzm i błędne koło. Egocentryzm polega na tym, że skupiamy się tylko na sobie i swojej chorobie, nie obchodzi nas, że obok ludzie także mają problemy i potrzebują pomocy, przestają się liczyć dla nas inne osoby, zaczynamy myśleć, że ona nas nie rozumieją, przestajemy się z nimi spotykać i myślimy tylko o objawach nam towarzyszących. Błędne koło polega na tym, że objawy stale do nas wracają, z czasem coraz silniejsze, gdyż nie eliminujemy czynnika, które je wywołuje np. nie poprawiamy swoich relacji z rodziną, przyjaciółmi, nie zmieniamy pracy lub nie rozwiązujemy problemów powstałych w szkole. Nasz organizm tego nie wytrzymuje i zaczyna uciekać właśnie w nerwice.
Nerwice leczy się przede wszystkim lekami i psychoterapią, jednak lekarze w pierwszej kolejności zapisują swoim pacjentom leki, zapominając że psychoterapia ma większe znaczenie, gdyż przyczynę nerwicy trzeba poznać, a potem postarać się usunąć tą przyczynę. Uważa się, że istnieją osoby bardziej narażone na nerwicę, są to osoby bardzo wrażliwe, które wszystko biorą do siebie,mocniej odczuwają to co się wokół nich dzieje, nie potrafią być obojętne. Bardzo często nie zgłaszamy się do lekarza, kupujemy leki ziołowe na własną rękę, gdyż wstydzimy się tego problemu, a tak jak w przypadku każdej choroby, im szybciej zaczniemy ją leczyć, tym szybciej zobaczymy efekty. Do nerwicy bardzo często się nie przyznajemy, boimy się naznaczenia i wyśmiania ze strony środowiska. Dlatego ukrywamy ten fakt bardzo długo przed światem, sami przed sobą nie przyznajemy się do tego, iż to właśnie nas dotyczy.